البته در جهان رسانهای امروز که دستهای جلو و پشت پرده سیاستهای رسانهای همواره سعی کردهاند همه روایتها را آن طور که مصالحشان اقتضا میکند، روایت کنند، صدالبته رسانههایی هم پیدا میشوند که همرنگ جماعت و امپراتوری رسانهای نمیشوند. مثل رئیسجمهور آمریکا هم نیستند که اول اعتراف کنند از دیدن اشکهای مردم ایران در عزای رهبرشان و میزان محبوبیت رهبر شهید تعجب کردهاند و بعد ادعا کنند اشکها میتوانند اشک ساختگی باشند! نه اینکه یکسره به تمجید از مردم و حکومت ایران بپردازند، بلکه با انتشار تصاویر و تحلیلهای مبتنی بر واقعیت، درباره آنچه رسانههای بزرگ غربی سکوت اختیار کرده یا خودشان را به آن راه زدهاند، سعی دارند روایت متفاوت خودشان را داشته باشند.
«midle east monitor» به جای اینکه مثل «بیبیسی» حرف از تعداد دهها هزار نفری (به جای میلیون نفری) شرکتکنندگان در مراسم بزند و یا مثل برخی نشریات آمریکایی عکسهایی از موکبهای مسیر تشییع را با حضور چند نفر معدود منتشر کند، تیتر میزند: «مراسم تشییع جنازهای که جهان از هم پاشیده را آشکار میکند». این رسانه در ادامه مینویسد: «پایتختهای غربی این نمایش را با سردرگمی یا تحقیر تماشا میکنند. در حالی که فاکسنیوز غیبت رهبران غربی را به عنوان نشانهای از انزوای ایران ذکر میکند... اما ایرانیان تنها برای یک مرد سوگواری نمیکنند. آنها برای جهانی سوگواری میکنند که میتوانست جهان بهتری باشد، جهانی که خاورمیانهاش فقط کوره جنگ امپراتوری جهانی نباشد... در این مراسم مشتهای سرخ بالا میروند. سینهها به تپش میافتند. تابوت به حرکت خود ادامه میدهد و نظم جهانی بازهم دچار شکستگی میشود».
«سیانان» که خبرنگارش در دوره جنگ رمضان در ایران حضور داشت و حالا هم گویا دوباره به ایران برگشته است به جای اینکه مثل والاستریت ژرونال، نیویورک تایمز، فاکس نیوز و... فقط به تحلیلهای سیاسی درباره مراسم بپردازد، چشمش را به روی واقعیت حضور انبوه مردم ببندد و آن را فقط نمایش قدرت حکومت ایران بداند، مینویسد: «بزرگترین جمعیت شرکتکننده در مراسم تشییع تاکنون در تهران مشاهده شد... صدها هزار نفر خیابانهای شهر را پر کردند تا شاید بتوانند تابوت رهبر فقید، آیتالله علی خامنهای را ببینند. تیم خبری سیانان در محل، شاهد سوگوارانی بود که برای گرفتن انتقام از آمریکا و اسرائیل سوگند یاد میکردند...».
تغییر خارقالعاده
«گاردین» هرچند انتهای گزارشش تفسیر و تحلیل خاص خود را از مراسم تشییع رهبر شهید دارد، اما دستکم به روی واقعیتهای میدانی ماجرا، چشمش را نمیبندد. تیتر «میلیونها نفر در مراسم تشییع جنازه (آیتالله)علی خامنهای، رهبر ایران، شرکت کردند» به شما نوید میدهد که گزارشگر قرار نیست انبوه حضور و همبستگی مردم ایران را نبیند.«پاتریک وینتور» در مقدمه گزارش مینویسد: «جمعیت در تهران به شدت افزایش یافت و عزاداران با لباس سیاه پرچمهایی را حمل میکردند که روی آنها نوشته شده بود: «ما قیام خواهیم کرد». روز دوشنبه میلیونها نفر برای تشییع جنازه رهبر ترور شده ایران گرد هم آمدند».
گزارشگر گاردین تأکید میکند: «مقیاس و عمق این راهپیمایی، هرچند مهندسیشده، نشاندهنده یک تغییر خارقالعاده برای کشوری است که تنها هفت ماه پیش درگیر اعتراضات خیابانی بود...».
«گاردین» البته پاسخ ادعای ترامپ درباره اشکهای ساختگی را هم میدهد و از قول رئیسجمهور کشورمان مینویسد: «این عظمت، این اشکهایی که از چشمان دختران، مردان و کودکان جاری میشود، چیزی نیست که بتوان آن را با دستور ایجاد کرد. اشک از درد و اندوهی که در درون یک فرد موج میزند، ناشی میشود و جهان این حقیقت را میبیند».گاردین در گزارش قبلیاش هم به توصیف حال و هوای مردمی که برای بدرقه رهبر شهید به مصلای تهران آمده بودند پرداخته و نوشته بود: «مسئولان برگزاری مراسم که نگران تکرار حوادث تلخ و شلوغیهای خطرناک مراسمهای گذشته بودند، از مردم خواستند بیش از حد در محوطه مصلا نمانند... نزدیک ظهر و با گرمتر شدن هوا تا ۳۶ درجه سانتیگراد، کمکم از تعداد جمعیت حاضر در مصلا کاسته شد... پرچمهای زرد رنگ گروه حزبالله لبنان هم در دست مردم دیده میشد و خیلیها پرچم سهرنگ ایران را مثل شال روی دوش خود انداخته بودند.
صدها موکب (ایستگاههای صلواتی) در اطراف محل مراسم برپا شده بود تا از مردم پذیرایی کنند. آنها خوراکیهایی مثل تخممرغ آبپز، حلیم دارچینی، شربت آبلیمو، هندوانه، کباب، چای و بطریهای آب را به صورت رایگان به مردم میدادند. خادمان این موکبها شب را در مدرسهها، ماشینها یا چادرها خوابیده بودند تا بتوانند از صبح زود به مردم خدمترسانی کنند. در بعضی از غرفهها دستگاه کارتخوان وجود داشت تا مردم بتوانند به نیازمندان کمک کنند و صدقه بدهند... با اینکه به خبرنگاران انگلیسی و آمریکایی بهطور رسمی توصیه شده بود با مردم عادی صحبت نکنند، اما در عمل خیلی از مردم با اشتیاق دوست داشتند مصاحبه کنند و حرفهایشان را بزنند.
بسیاری از آنها سعی میکردند تفاوت میان دونالد ترامپ (رئیسجمهور آمریکا) را با رهبر ایران توضیح دهند. آنها ترامپ را فردی «خودخواه» و «پست» توصیف میکردند، در حالی که رهبر ایران را شخصیتی دانشمند و شهید میخواندند.آیتالله خامنهای بخش مهمی از عمر خود را برای حفظ استقلال ایران در برابر ایالات متحده آمریکا صرف کرد. با این حال، به نظر میرسد این ایستادگی و قدرتنمایی در برابر غرب، حتی بعد از درگذشت ایشان هم تمام نخواهد شد».




نظر شما